Pen Academic Publishing   |  e-ISSN: 2667-5331

Original article | International Journal of Research in Fine Arts Education 2020, Vol. 3(2) 63-86

Pedagojik Sanat Eleştirisi Yeterlilik Algısı Ölçeği Geliştirme Çalışması

Mehmet Önal & Orhan Taşkesen

pp. 63 - 86   |  Manu. Number: MANU-2012-04-0003.R1

Published online: December 21, 2020  |   Number of Views: 35  |  Number of Download: 63


Abstract

Bu araştırmada, öğrencilerinin pedagojik sanat eleştirisi yeterlilik algısını ortaya koyabilecek bir ölçek geliştirmek amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda eğitimine devam eden 210 ortaokul öğrencisi ile çalışma grubu oluşturulmuştur. Araştırma nicel araştırma yöntemlerinden tarama modeli kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Verilerin analizinde SPSS ve AMOS programları kullanılmıştır. Çalışma .05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir.

Ölçeğin güvenirliğini test etmek için İç tutarlılık Güvenilirliği, (Cronbach Alfa değeri) ve Test-Tekrar Test Güvenilirliği, geçerliğini test etmek için Kapsam Geçerliliği, verilerin faktör yapısına uygunluğunu test etmek için Kasier-Mayer-Olkin ve Bartlett testi, Yapı Geçerliliği için Açımlayıcı Faktör Analizi, Madde Analizi ve Doğrulayıcı Faktör Analizi testleri, öğrencilerinin cinsiyet değişkenine göre Pedagojik Sanat Eleştirisi Yeterlilik Algısı Ölçeği puanları arasındaki farkı ölçmek için İlişkisiz (Bağımsız) Örneklem T-Testi, sınıf düzeylerine göre puanlarını ölçmek için Tek Faktörlü Varyans Analizi (One-Way ANOVA) testi, pedagojik sanat eleştirisi yeterlilik algısı ile sanat ilgileri arasındaki ilişkiyi ölçmek için ise Pearson Korelasyon Katsayıları testi uygulanmıştır.

Cronbach Alfa sonucu ölçeğin iç tutarlılığı mükemmel, Test-etkrar Test Güvenirliği sonucunda iki uygulama arasındaki ilişkinin yüksek düzeyde, pozitif ve anlamlı olduğu görülmüştür. KMO analizi sonucunda elde edilen değerin faktör analizi için uygun olduğu, faktör analizi sonucunda ulaşılan iki faktörlü yapının doğrulayıcı faktör analizi sonucunda bir faktöre düştüğü ve uyum indeksi değerleri kabul edilebilir düzeyde olduğu bulgusuna ulaşılmıştır. Ölçeğin geliştirilme aşamasında bütün analizlerden elde edilen değerlerin 31 maddeden oluşan 1 faktörlü geçerli ve güvenilir bir ölçek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Geliştirilen ölçek, ortaokul öğrencilerin cinsiyete ve sınıfa göre pedagojik sanat eleştirisi düzeylerinde farklılık olup olmadığına ve pedagojik sanat eleştirisi düzeylerinin belirlenmesine ilişkin çalışmalarda kullanılabilir.

Keywords: Ortaokul Öğrencileri, Ölçek, Pedagojik Sanat Eleştirisi.


How to Cite this Article?

APA 6th edition
Onal, M. & Taskesen, O. (2020). Pedagojik Sanat Eleştirisi Yeterlilik Algısı Ölçeği Geliştirme Çalışması . International Journal of Research in Fine Arts Education, 3(2), 63-86.

Harvard
Onal, M. and Taskesen, O. (2020). Pedagojik Sanat Eleştirisi Yeterlilik Algısı Ölçeği Geliştirme Çalışması . International Journal of Research in Fine Arts Education, 3(2), pp. 63-86.

Chicago 16th edition
Onal, Mehmet and Orhan Taskesen (2020). "Pedagojik Sanat Eleştirisi Yeterlilik Algısı Ölçeği Geliştirme Çalışması ". International Journal of Research in Fine Arts Education 3 (2):63-86.

References

    Balcı, F. (2013). Sanat eleştirisine giriş. Istanbul: Kriter Yayınevi.

    Büyüköztürk, Ş. (2015). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem Akademi.

    Büyüköztürk, Ş., Kıkıç, Ç. E., Akyün, Ö. E., Karadeniz, Ş., Demirel, F., (2016). Betimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

    Çelik, H. E., ve Yılmaz, V. (2013). Lisrel 9.1 ile yapısal eşitlik modellemesi temel kavramlar-uygulamalar-programlama. Ankara: Anı Yayıncılık.

    Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve lisrel uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

    Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve lisrel uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

    Dede, H. (2016). Öğrencilerin sanata karşı bakış açılarını ortaya koymaya yönelik bir tutum ölçeği. İdil Dergisi, 5(25), 1559-1576.

    Dönmez, L. (2014). Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitimi Dünyası Dergisi,  40, 39-49.

    Gökdaş, Y. ve Öztürk, D. (2017). Görsel sanatlar öğretimine yönelik tutum ölçeği geliştirilmesi: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(24), 683-692.

    Hu, L.T. ve Bentler. (1998). Fit indices in covariance structure modeling: sensitivity tounder parameterized model misspecification. Psychological Methods, 3, 421-453.

    Karabulut, N., Karakuzu, M. ve  Konca, Y. (2010). Sanat eğitiminde pedagojik eleştiri yöntemleri. Güzel Sanatlar Enstitü Dergisi, 21, 88-110.

    Karakoç, F. Y. ve Dönmez, L. (2014). Ölçek geliştirme çalışmalarında temel ilkeler. Tıp Eğitim Dünyası Dergisi, 40, 39-49.

    Karasar, N. (2011). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Yayın ve Dağıtım.

    Kaya İ. (2010). Ülkemizde sanat eğitiminin sorunları. Sanat Dergisi, 11, 149-151.

    Mercin, L. ve Alakuş, A. O. (2005). Sanat eleştirisi ve pedagojik eleştiri yönteminin incelenmesi. D. Ü. Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 5, 36-46.

    Taşkesen, O. (2014) Sanat ilgisi ölçeğinin geliştirilmesi ve öğretmen adaylarının kişilik tipleri ile sanata olan ilgileri arasındaki ilişkinin belirlenmesi. Educational Research and Reviews Dergisi, 9(8), 216- 226.

    Taşkesen, O., Naldan, F. ve Güler, Ebru. (2017). Güzel sanatlar ve anadolu lisesi öğrencilerinin müze ve sanat ilgilerinin incelenmesi. Journal of Strategic Research in Social Science, 3(2), 1-14.

    Taşkesen, S. ve Bangir Alpan G. (2018). Lise öğrencilerinin beş faktör kişilik özellikleri ile sanat ilgileri arasındaki ilişkinin incelenmesi, Journal of Strategic Research in Social Science, 4(1), 57-58.

    Yalçınkaya, İ. (2016). Ortaokul öğrencilerinin cebir öğrenme alanına yönelik tutumları (ölçek geliştirme çalışması), Yüksek Lisans Tezi, Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü İlköğretim Anabilim Dalı Matematik Eğitimi Bilim  Dalı, Konya.

    Yaşlıoğlu, M. M. (2017). Sosyal bilimlerde faktör analizi ve geçerlilik: Keşfedici ve doğrulayıcı faktör analizlerinin kullanılması, İstanbul Üniversitesi İşletme Fakültesi Dergisi, 46, Özel Sayı 74-85.

    Yeşilyurt, S. ve Çapraz, C. (2018). Ölçek geliştirme çalışmalarında kullanılan kapsam geçerliliği için bir Yol Haritası, Erzincan Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(1), 251-264.

    Yılmaz, V. (2004). Lisrel ile yapısal eşitlik modelleri: Tüketici şikayetlerine uygulanması, Sosyal Bilimler Dergisi, 1, 77-90.

    Yurdugül, H. (2005). Ölçek geliştirme çalışmalarında kapsam geçerliği için kapsam geçerlik indekslerinin kullanılması. XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, 28-30 Eylül, Denizli, 2005.

    Yücetoker, İ. (2014). Sanat okuryazarlığı ölçeğinin hazırlanması ve geliştirilmesi, Sanat Eğitimi Dergisi, 2(1),112-126.